Άλλο ένα over από τον φετινό Θρύλο. Πλέον έχει καταντήσει συνήθεια. Από το ματς μπόρεσα να δω το πρώτο ημίχρονο και δεν έχω να πω πολλά. Μπήκαμε ορεξάτοι και αμέσως σκοράραμε. Ωραίο κλέψιμο του Μανιάτη, ωραία κυκλοφορία της μπάλας από Ολαϊτάν και Σαβιόλα, πήρε την
Στην συνέχεια η ομάδα έδειχνε ότι είχε διάθεση να τρέξει και σε αυτό συνέβαλλε και ο ενθουσιασμός του Κάμπελ και ο φρέσκος Ολαϊτάν που σκόραρε με ωραίο τρόπο ύστερα από καλή ενέργεια του Σάμαρη. Είχαμε και την πρώτη εμφάνιση του Μιγκέλ Τόρρες στην βασική ενδεκάδα. Δεν είδα κάτι ιδιαίτερο σε αυτό το 1 ημίχρονο που τον είδα και δεν θα τον κρίνω. Υγιής να είναι, να παίζει όσο το δυνατόν περισσότερα ματς και βλέπουμε.
Ο Εργοτέλης από την άλλη, έδειξε αξιόμαχος και σε μεγάλο διάστημα του ημιχρόνου μας περιόρισε, ενώ έβγαλε και κάποιες. Αδράνισε όμως στο τέλος και κάναμε το 2-0 όπου τελείωσε ουσιαστικά το ματς. Το τρίτο γκολ το είδα στα στιγμιότυπα. Ωραίο σουτ του Τσόρι αλλά κόντραρε και μπέρδεψε τον τερματοφύλακα. Ανησυχώ που δεν βλέπω αγωνιστική ανάκαμψη από Βάις και Σαβιόλα. Τους πιστεύω και τους δύο, ειδικά τον πρώτο που έχει όλα τα χαρίσματα για την θέση του αλλά και τον δεύτερο με την καριέρα και την εμπειρία του.
Αυτό που θέλω να επισημάνω πέραν του ματς είναι ότι αυτήν την εποχή ας μην αρχίζουμε να μιλάμε για ρεκόρ, για αήττητο κλπ… Το τελευταίο πράγμα που με νοιάζει κάθε χρονιά είναι αν η ομάδα μας σπάει κάποιο ρεκόρ (Για Ελλάδα μιλάω πάντα, γιατί για Ευρώπη, οποιοδήποτε ρεκόρ είναι καλοδεχούμενο!). Είναι ό,τι χειρότερο να θυσιάσουμε το καλό της ομάδας μας στο βωμό των ρεκόρ. Αν φυσικά όμως στο τέλος της χρονιάς μαζί με τους στόχους, πετύχουμε και νέα ρεκόρ, τότε θα μιλάμε για το ιδανικότερο σενάριο! Για μένα όμως προτεραιότητα σε μια ομάδα είναι να γίνεται κάθε χρόνο καλύτερη αγωνιστικά και αυτό θα φέρνει τα αποτελέσματα και στο τέλος και τα ρεκόρ. Πέρσι τι μας έφαγε; Το αήττητο... Που μάλιστα είχαμε ξεκινήσει να το συζητάμε πιο πριν από αυτήν την εποχή. Φέτος δεν πολυασχολούμαστε με το αήττητο (ίσως το έχουμε και δεδομένο) αλλά ασχολούμαστε με τις επιδόσεις μας στο σκοράρισμα και το αν θα ξεπεράσουμε τα 100 γκολ στο πρωτάθλημα.
Για το αν θα ξεπεράσουμε τα 100 γκολ ομολογώ δεν είναι καθόλου άσχημος στόχος, σε σύγκριση μάλιστα με τον περσινό που σκεφτόμασταν το αήττητο ενώ κερδίζαμε κάθε αγωνιστική με το ζόρι ή με κακό θέαμα. Απλά μην πέφτουμε στην παγίδα και βγάζουμε αναληθή συμπεράσματα ότι ρίχνοντας τριαροτεσσάρες κάθε αγωνιστική σε αυτό το ελληνικό πρωτάθλημα ότι θα έχουμε γίνει φοβερή ομάδα. Ούτε να νομίζουμε ότι επειδή τώρα είμαστε σε φόρμα, θα συνεχίσουμε με τον ίδιο ρυθμό μέχρι τέλους. Μακάρι να γίνει, αλλά δύσκολο. Θα έρθει και η κοιλιά και στόχος είναι αυτή η κοιλιά να μην στοιχίσει και να μην μας αποπροσανατολίσει.
Η ομάδα έχει ακόμα δουλειά. Αρκετά γκολ φέτος έχουν μπει χάρη στην ποιότητα των παιχτών και στην ανυπαρξία των αντιπάλων και όχι από σπουδαία απόδοση της ομάδας. Όλα αυτά τα γράφω όχι γιατί ανησυχώ, ούτε για να δημιουργήσω προβληματισμούς, απλά για να μην αποπροσανατολιστούμε. Το να αποπροσανατολιστούμε βέβαια εμείς είναι το λιγότερο. Η ομάδα να μην αποπροσανατολιστεί και να μείνει συγκεντρωμένη στους στόχους της είναι το θέμα. Το Σάββατο έχουμε ματς με τον Αστέρα και κρύβονται κινδύνοι ενώ αμέσως μετά έρχεται ο τελικός με Άντερλεχτ. Και το παιχνίδι με τον Αστέρα δεν θα είναι σαν εκείνο με τον Πανθρακικό που βγαίναν ο Μίτσελ και οι παίχτες και λέγαν ''δεν σκεφτόμαστε καθόλου την Παρί'' Με την ‘Αντερλεχτ παίζεται η πρόκριση, φυσικά και θα έχουν το μυαλό τους εκεί...
Ας πάρουμε λοιπόν το ματς με τον Αστέρα έστω και δύσκολα (και χωρίς άλλους τραυματισμούς) και μετά με την Άντερλεχτ να είναι έτοιμοι να τα δώσουν όλα, γιατί εκεί παίζεται σχεδόν όλη η χρονιά.
ΥΓ: Καλή ανάρρωση στον Μανιάτη καθώς και στον Μήτρογλου. Μακάρι η ομάδα να μην χτυπηθεί από άλλους τραυματισμούς.
ΥΓ2: Συγχαρητήρια στον Ερνέστο και την ομάδα του για την νίκη ενάντια στην Μπάρτσα.
μπάλα ο Κάμπελ και πλάσαρε άψογα. Αγωνιστική με αγωνιστική ο Κοσταρικανός βελτιώνεται.
πηγη:redplanet
