Αρχίζουν τα ζόρια για τον Ολυμπιακό, έχοντας μπροστά του έξι τελικούς, κυνηγώντας όχι μόνο την δεύτερη θέση, αλλά και την πρόκριση. Η "11άδα", ο Κόλινς που αποκτήθηκε τελευταία μέρα των... εκπτώσεων, οι Έλληνες που πάλεψαν στην Πόλη, η τεχνική ποινή και η μεταγραφή Σερμαντίνι.
Με την ήττα του στην Πόλη από την Φενέρμπαχτσε (78-74) η κατάσταση στον όμιλο ζόρισε για τον Ολυμπιακό. Τόσο στο κυνήγι για την κατάκτηση της δεύτερης θέσης, καθώς εκεί βρίσκεται μόνη πλέον η Αρμάνι Μιλάνο (5-3 ρεκόρ), όσο και από θέμα πρόκρισης στην επόμενη φάση, καθώς ο ανταγωνισμός είναι μεγάλος. Ύστερα από οκτώ αγωνιστικές στο TOP-16, οι Πειραιώτες ισοβαθμούν στην τρίτη θέση μαζί με τους Παναθηναϊκό, Μάλαγα και Φενέρμπαχτσε. Το γκρουπ έχει πάρει... φωτιά και οι επόμενες έξι αγωνιστικές θα είναι σαν "τελικοί" για τους ερυθρόλευκους. Στον συγκεκριμένο όμιλο, οι Πρωταθλητές Ευρώπης ακόμη δεν έχουν σημειώσει ένα μεγάλο "διπλό", παρουσιάζοντας πρόβλημα σε δύσκολες έδρες. Ναι μεν νίκησαν στη Βιτόρια (αλλά από εκεί πέρασαν και οι Παναθηναϊκός, Εφές, Μάλαγα, Μπαρτσελόνα), αλλά ηττήθηκαν σε Μιλάνο, ΟΑΚΑ και Κωνσταντινούπολη. Το ρεκόρ του είναι στο 4-4, την στιγμή που πέρσι μέτρησε 9-5 περνώντας ως δεύτερος στα προημιτελικά. Διαφορετικός όμιλος φέτος και σαφώς περισσότερο δύσκολος
Το επόμενο παιχνίδι για την ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα απέναντι στους (φιλόδοξους) Ιταλούς στο ΣΕΦ, οι οποίοι βρίσκονται σε καλή κατάσταση, είναι κομβικό. Μόνο νίκη θέλει ο Ολυμπιακός ώστε να πιάσει την Αρμάνι στην δεύτερη θέση, διότι σε αντίθετη περίπτωση το Μιλάνο θα γίνει ξεκάθαρο φαβορί για την κατάκτηση της δεύτερη θέσης στον όμιλο. Η αήττητη Μπαρτσελόνα (8-0), άλλωστε, έχει σχεδόν καπαρώσει την κορυφή στον όμιλο. Οι Πειραιώτες είναι απίθανο να καταφέρουν να καλύψουν την διαφορά του πρώτου αγώνα, όταν και έχασαν στη γειτονική χώρα με 81-51, αλλά το σημαντικό για τους ερυθρόλευκους είναι να κερδίσουν, τόσο ώστε να πάρουν τους βαθμούς, όσο και για να κόψουν πόντους από τον αντίπαλο.
Οι Πρωταθλητές Ευρώπης έχουν να δώσουν τρία εντός έδρας (Μιλάνο, Λαμποράλ, Παναθηναϊκός) ματς και τρία εκτός (Μπαρτσελόνα, Μάλαγα, Εφές) και το μόνο στραβοπάτημα που (θεωρητικά) επιτρέπεται είναι στην Βαρκελώνη. Επίσης, σημαντικό ρόλο αναμένεται να παίξουν και οι διαφορές, καθώς έτσι όπως εξελίσσεται ο όμιλος είναι αρκετά πιθανό οι ομάδες να ισοβαθμίσουν στο τέλος. Σε αυτό το κομμάτι, πλέον, ο Ολυμπιακός υπερτερεί επί της Φενέρμπαχτσε, έχει το +18 επί της Μάλαγα στο ΣΕΦ (όπως και με την Εφές), ενώ στον Πειραιά κόντρα στον Παναθηναϊκό έχει να καλύψει το 66-62 στο ΟΑΚΑ. Δύσκολο και παρακινδυνευμένο να κάνεις προβλέψεις από τώρα, καθώς η κάθε ομάδα μπορεί να κερδίσει την άλλη σε αυτό τον ανταγωνιστικό όμιλο, αλλά το σίγουρο είναι πως οι ερυθρόλευκοι κρατούν την τύχη στα χέρια τους.
Ο Ολυμπιακός στην Κωνσταντινούπολη αναγκάστηκε να παίξει χωρίς τον Βασίλη Σπανούλη, λόγω της τενοντίτιδας στο γόνατο που αντιμετωπίζει, πρόβλημα, βέβαια, που ήταν γνωστό πριν η ομάδα ταξιδέψει στην Τουρκία. Το μεγάλο ερώτημα, λοιπόν, είναι για ποιον λόγο το προπονητικό-τιμ δεν πήρε στην γειτονική χώρα 13-14 παίκτες, ώστε να υπάρχουν μια-δύο εναλλακτικές λύσεις, στο ενδεχόμενο που ο αρχηγός (όπως και συνέβη) δεν μπορούσε να παίξει. Οι Πειραιώτες των 17 (!) παικτών (με τον Λο πάμε στους 18) παρατάχθηκε με... 11άδα στην αναμέτρηση. Αυτό δεν σημαίνει πως αν (για παράδειγμα) ο Ιωάννης Παπαπέτρου ήταν στην αποστολή θα έκανε την διαφορά, αλλά στην Ευρωλίγκα είσαι, στο υψηλότερο επίπεδο, και έχεις ένα τεράστιο ρόστερ, δεν γίνεται να μην έχεις προβλέψει πως υπάρχει πιθανότητα να μην παίξει ένας παίκτης σου ο οποίος έχει πρόβλημα τραυματισμού.
Οι τραυματισμοί είναι μέρος του παιχνιδιού και κάποια στιγμή η ομάδα θα αγωνιζόταν στην Euroleague και χωρίς τον μεγάλο ηγέτη της. Το κακό, βέβαια, είναι, πως όταν απουσιάζει ο Βασίλης Σπανούλης, το κενό του γίνεται ακόμη μεγαλύτερο, λόγω ότι απουσιάζει και ο πολύτιμος Έισι Λο. "Είμαι ο παίκτης πίσω από τον Μπίλι", όπως έλεγε. Και το κενό του κορυφαίου Αμερικανού γκαρντ που αγωνίζεται στην Ευρώπη τα τελευταία δύο χρόνια, καλύφθηκε πρόχειρα, βιαστικά και σε συνθήκες πίεσης, με την ομάδα να ψωνίζει την τελευταία μέρα των "εκπτώσεων", αποκτώντας τον Μάρντι Κόλινς στην... εκπνοή της μεταγραφικής περιόδου (πάνω στην αλλαγή του χρόνου), ο οποίος ξεκάθαρα όχι μόνο δεν μπορεί να αντικαταστήσει επάξια τον Έισι Λο, αλλά και δεν πρόκειται για παίκτη υψηλού επιπέδου. Είναι μεγάλη η κουβέντα, και το έχω αναφέρει ξανά, αλλά οι Πειραιώτες γνώριζαν το πρόβλημα του Έισι Λο μήνες τώρα, πριν κάνει το χειρουργείο, και θα μπορούσαν (με μεγαλύτερη ηρεμία) να έψαχναν για γκαρντ από τον Οκτώβρη. Το άφησαν όμως για τις τελευταίες μέρες του Δεκέμβρη, όταν οι λύσεις ήταν περιορισμένες, όπως περιορισμένες είναι και οι ικανότητες του Μάρντι Κόλινς. Προσωπικά θεωρώ πως μπορεί να φανεί περισσότερο χρήσιμος ο Δημήτρης Κατσίβελης από τον Αμερικανό γκαρντ. Ο Έλληνας πλέι-μέικερ έχει δυνατότητες και δεν μπορεί να κριθεί από τρίλεπτα και πεντάλεπτα.
Με την απουσία του Βασίλη Σπανούλη, με αποτέλεσμα να αλλάξει και το πλάνο της ομάδας στην επίθεση, ο Κώστας Σλούκας ανέλαβε περισσότερες ευθύνες, πήρε μπόλικο χρόνο συμμετοχής (28 λεπτά) και αντεπεξήλθε στις απαιτήσεις. Ύστερα από καιρό επέστρεψε στις εξαιρετικές εμφανίσεις. Με το που μπήκε στην αναμέτρηση έδωσε ρυθμό στην ομάδα, έτρεξε στο ανοιχτό γήπεδο, μοίρασε ασίστ και κυρίως έβαλε μεγάλα σουτ (17π, 4ασ), δείχνοντας ηγετικά στοιχεία στο παιχνίδι του. Ο "καλός" Σλούκας μπορεί εν μέρει να καλύψει (σε επίθεση, τρανζίσιον και δημιουργία) το κενό του Έισι Λο. Η ομάδα τον έχει ανάγκη και χρειάζεται να βγει (περισσότερο) μπροστά. Βοήθησε στην άμυνα ο Βαγγέλης Μάντζαρης, δείχνοντας και χαρακτήρα στο τέλος, συνεισφέροντας τα μέγιστα την στιγμή που ο Ολυμπιακός πήγε να κάνει την ανατροπή, βάζοντας πολύτιμους πόντους και δίνοντας ώθηση στην ομάδα στο τρανζίσιον. Ακόμη μία πολύ καλή εμφάνιση από τον Στράτο Περπέρογλου, που στα δύσκολα συνεχίζει να παίρνει πρωτοβουλίες και να φωνάζει "παρών", όντας αξιόπιστη επιθετική λύση για τους ερυθρόλευκους τόσο στο "ζωγραφιστό", όσο και από την περιφέρεια, με την τετράδα των Ελλήνων που διακρίθηκαν να συμπληρώνει ο Γιώργος Πρίντεζης. Πάλεψε προς το τέλος ο Μπράιαντ Ντάνστον σε επίθεση και ριμπάουντ, αλλά οι υπόλοιποι συμπαίκτες τους κινήθηκαν σε... ρηχά νερά.
Κακό παιχνίδι από τον Μάρντι Κόλινς, ο οποίος πέρα ότι έκανε λάθη, είχε κακές επιλογές σε δημιουργία και επίθεση, μη μπορώντας να δώσει ρυθμό στην ομάδα, δείχνοντας για ακόμη μία φορά πως είναι ένας γκαρντ περιορισμένων δυνατοτήτων. Ο Τζαμάριο Μουν ναι μεν πραγματοποίησε ορισμένες εξαιρετικές εμφανίσεις σε ματς ελληνικού πρωταθλήματος, βάζοντας μεγάλα σουτ και προσφέροντας θέαμα με τα εντυπωσιακά του καρφώματα, όμως το επίπεδο στην Euroleague είναι διαφορετικό. Ήταν νευρικός, έκανε λάθη, τα τρίποντα που δοκίμαζε δεν έφταναν στη στεφάνη, δεν σκόραρε, δεν πήρε ριμπάουντ, σε ένα κάκιστο ντεμπούτο για τον ίδιο στην διοργάνωση. Απογοητευτικός και ο Μπρεντ Πέτγουεϊ, ο οποίος έμεινε μακριά από τον καλό εαυτό του, λίγα πράγματα από τον φιλότιμο Σίμονς, ο οποίος έχει ταβάνι ικανοτήτων αλλά παλεύει πάντα ώστε να το φτάσει, ενώ σαφώς και περιμένεις περισσότερα από τον Ματ Λοτζέσκι, ο οποίος σε ορισμένες φάσεις ήταν διστακτικός στο να πάρει σουτ. Κάποια στιγμή ο κόουτς δοκίμασε σχήμα χωρίς κανονικό σέντερ (βάζοντας στο "5" Πέτγουεϊ-Μουν), ακολουθώντας το παιχνίδι του αντιπάλου. Γιατί όμως; Ο Ολυμπιακός μπορούσε να "χτυπήσει" με το "5" στην επίθεση, λόγω ότι οι Τούρκοι έχουν έλλειψη ψηλών.
Καθοριστικό το 27ο λεπτό της αναμέτρησης, όταν και η Φενέρμπαχτσε πήρε το μομέντουμ, αξιοποιώντας τα ερυθρόλευκα λάθη. Ο Μπρεντ Πέτγουεϊ υπέπεσε σε συνεχόμενα φάουλ, τα σουτ δεν έμπαιναν, ο Γιώργος Μπαρτζώκας (για ακόμη μία φορά) βγήκε εκτός εαυτού, γκρινιάζοντας έντονα στους διαιτητές με αποτέλεσμα να χρεωθεί με τεχνική ποινή, δημιουργήθηκε εκνευρισμός στην ομάδα, και κάπως έτσι οι Τούρκοι ξέφυγαν με +10 (57-47). Από εκείνο το σημείο και μετά οι Πειραιώτες αναγκάστηκαν να ακολουθούν στο σκορ, αλλά είναι αξιέπαινη η μεγάλη προσπάθεια τους στο τέλος τηρουμένων των αναλογιών. Έχοντας θέληση, πάθος και αυταπάρνηση, πάλεψαν και έφτασαν κοντά στο να γυρίσουν το ματς στα τελευταία δύο λεπτά, επιβεβαιώνοντας το "never give up spirit" αυτής της παρέας. Έβγαλαν καλές άμυνες, έτρεξαν στον αιφνιδιασμό, βρήκαν ρυθμό, μπήκαν τα σουτ και ουσιαστικά το παιχνίδι χάθηκε στις λεπτομέρειες. Μείωσε στο τρανζίσιον ο Σλούκας σε 74-72, αλλά ο Ολυμπιακός στη συνέχεια δεν έβγαλε καλή άμυνα, με τον Μακάλεμπ, σχεδόν αμαρκάριστος, να βάζει ένα καθοριστικό σουτ (76-72) στα 21'' πριν το τέλος. Το ματς από εκείνο το σημείο και μετά ήταν δύσκολο να γυρίσει, με τις δύο ομάδες στη συνέχεια να μην χάνουν βολές.
Οι Πειραιώτες ήταν κακοί στην άμυνα σε αρκετές φάσεις και κυρίως στα ανασταλτικά τους καθήκοντά τόσο απέναντι στον Μακάλεμπ που έκανε...βόλτες μέσα στο καλάθι, όσο και κόντρα στους "ψηλούς" των Τούρκων. Δεν βρέθηκαν και στην καλύτερη τους μέρα επιθετικά, χάνοντας αρκετά σουτ (21/42δ-50%, 7/19-36%, 11/18-61%). Σπατάλησαν αρκετές κατοχές σε ένα σημείο που προσπαθούσαν να γυρίσουν το ματς και στο τέλος ο χρόνος δεν τους έφτανε ώστε να καταφέρουν την ανατροπή. Οι ερυθρόλευκοι είχαν θετικό πρόσημο στον συσχετισμό ασίστ/λάθη (15/8), αλλά το γεγονός αυτό δεν τους βοήθησε στην πράξη, ενώ έχασαν την μάχη στα ριμπάουντ (36-30).
Όπως ο Ολυμπιακός δεν ήταν ομάδα επιπέδου... ΝΒΑ ύστερα από το εντυπωσιακό σερί του στο ξεκίνημα της σεζόν με 23 σερί νίκες, έτσι δεν πάει να πει πως δεν μπορεί να πετύχει τους στόχους του ύστερα από τις δύο σερί εκτός έδρας ήττες στο TOP-16, απέναντι σε Παναθηναϊκό και Φενέρμπαχτσε. Χρειάζεται ψυχραιμία και απαιτείται στήριξη στον Ολυμπιακό. Καλοπροαίρετη κριτική με επιχειρήματα, για το καλό της ομάδας και όχι γκρίνια και απαξίωση. Τα λάθη καλώς επισημαίνονται, αλλά όχι στον αφορισμό. Το ΣΕΦ την Πέμπτη (6/3) κόντρα στην Αρμάνι Μιλάνο πρέπει να γεμίσει, καθώς οι Πειραιώτες έχουν να δώσουν ένα πολύ σημαντικό παιχνίδι, τόσο για την προσπάθεια κατάκτηση της δεύτερης θέσης, όσο και από θέμα πρόκρισης στα προημιτελικά. Τώρα, αρχίζουν τα ζόρια, τα δύσκολα, και η πίεση όλο και θα αυξάνεται. Σε αυτές τις καταστάσεις η ομάδα έχει αποδείξει στο παρελθόν πως έχει τον τρόπο να τα καταφέρνει, δείχνοντας χαρακτήρα, καταφέρνοντας να περνάει στα προημιτελικά, να φτάνει στα Final-Four και εκεί να σηκώνει πανηγυρικά τα τρόπαια. Το φετινό ρόστερ, βέβαια, σε ένα βαθμό έχει αλλάξει και πέρα από τους... παλιούς, δυναμικό "παρών" θα πρέπει να φωνάζουν και οι "καινούριοι". Όχι σε ένα-δύο ματς, αλλά σε διάρκεια. Έρχονται έξι τελικοί!
Δεν μπορώ να εξηγήσω το σκεπτικό με την επιλογή του Γιόργκι Σερμαντίνι, την στιγμή που από το ερυθρόλευκο στρατόπεδο τονίζουν πως στο ρόστερ θα παραμείνει και ο Μίρζα Μπέγκιτς (εκτός αν φύγει ξαφνικά εκείνος ή ο Σίμονς). Ο Γεωργιανός, ο οποίος έκανε εξαιρετική σεζόν στην ισπανική Λίγκα, αλλά άλλο Σαραγόσα και άλλο Ολυμπιακός, πιθανότατα θα βοηθήσει περισσότερο από τον Σλοβένο (είναι σίγουρα πιο γρήγορος), αλλά οι Πειραιώτες αυτή την στιγμή διαθέτουν πέντε (!) σέντερ στο ρόστερ τους. Καλύτερα οι Πειραιώτες να άλλαζαν τον Κόλινς, παρά τον.... ρόλο του Μπέγκιτς. Διότι η ομάδα δείχνει να έχει μεγαλύτερη ανάγκη έναν γκαρντ που θα μπορέσει (ως ένα βαθμό) να καλύψει το κενό και την χρησιμότητα του Λο. Διότι αυτό το πράγμα ο Μάρντι Κόλινς, σε επίπεδο Euroleague, δεν μπορεί να το κάνει και αυτή είναι η αλήθεια.
YΓ: Έχω σε εκτίμηση τον προπονητή και άνθρωπο Γιώργο Μπαρτζώκα, τον οποίο και σέβομαι σε μεγάλο βαθμό. Δεν μου άρεσε όμως ο τρόπος που χειρίστηκε επικοινωνιακά το θέμα ενίσχυσης του ρόστερ. Στις 12 Φεβρουαρίου είχε πει τα εξής: "Για τους εκπροσώπους ομάδων είναι μία καλή εποχή να κάνουν δουλειές. Ένας καλός τρόπος είναι ένα δημοσίευμα ή ένας δημοσιογράφος ότι ενδιαφέρεται κάποια ομάδα για έναν παίκτη. Είναι να γελάς πολλές φορές με αυτά. Είμαστε ευχαριστημένοι όπως είμαστε και οι άμεσες υποχρεώσεις δεν μας επιτρέπουν να κάνουν κάτι τέτοιο. Κύριο μέλημα μας είναι να κάνουμε οδηγήσουμε τον Ολυμπιακό με αυτό το ρόστερ στα πλέι οφ της Ευρωλίγκας". Και ξαφνικά ανακοινώνεται η μεταγραφή του Γιόργκι Σερμαντίνι. Κανείς δεν λέει πως θα πρέπει να λέει και να αποκαλύπτει τις προθέσεις του, ούτε και είναι υποχρεωμένος. Έχει διαφορά όμως το να λες "είναι να γελάει κανείς με αυτά, με αυτό το ρόστερ ως το τέλος" και ύστερα να παίρνεις παίκτη.
